همانطور که در مطلب پیشین نوشتم زنان به عنوان نیمی از جمعیت بشری، نقش بی بدیلی در فرایند توسعه هر کشور ایفا می کنند اما امارهای جهانی  نشان می دهد انان در وضعیت پایین تری نسبت به مردان قرار دارند.زنان در بخش های مختلف از جمله  آموزش ، استخدام، بهداشت، تغذیه،  سیاست ، زندگی خانوادگی و آزادیهای فردی و اجتماعی با تبعیض های گوناگون روبرومی شوند واین موضوع باعث شده است  زنان در مقایسه با مردان از فرصت کمتری برای توسعه  و پیشرفت خود و  اجتماع برخوردار شوند.زنان ایران هم که بر اساس اسناد و شواهد تاریخی در پیروزی انقلاب اسلامی (1357/1979) نقش به سزایی ایفا نمودند طی سی سال پس از پیروزی انقلاب  هنوز نتوانسته اند به جایگاه در خور و شایسته دست یابند.

 همانگونه که می دانیدپس از انقلاب اسلامی نظام ایران بر اساس ایدئولوژی اسلام استوار و قانون اساسی به عنوان مهمترین سند میثاق ملی بر مبنای بینش و جهان بینی اسلامی تدوین شد. تعدادی از اصول قانون اساسی ایران از جمله اصل های( 2،3،29،28و 30) تفاوتی بین زن و مرد قایل نشده است به طور مثال بند هشتم از اصل سوم قانون اساسی به مشارکت عامه مردم در تعیین سرنوشت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی اشاره می کند و هیچ تبعیضی بین زن و مرد قایل نمی شود.همچنین، اصل 21 قانون اساسی که به حقوق زنان مربوط می شود دولت را موظف کرده است از حقوق زنان در تمامی جوانب و سطوح قانون اساسی حمایت کند.علاوه براین اصل که به طور صریح بر حفظ حقوق اجتماعی زنان تاکید می کند، اصل بیستم قانون اساسی نیز همه افراد اعم از زن و مرد را بطور یکسان در حمایت قانون قرار می دهد و می گوید همه افراد جامعه با رعایت موازین اسلامی از حقوق انسانی ،سیاسی،اقتصادی و فرهنگی برخوردارند. در آیات متعدد قرآن مجید نیز بر ارزش و اهمیت زن و رعایت حقوق انسانی او تاکید شده است. به طور مثال، در آیه 13 سوره حجرات تفاوتی بین زن و مرد جز در تقوا دانسته نشده است .از دیدگاه این کتاب آسمانی زن و مرد از یک نفس واحد برخوردارند و هر گاه در قران واژه انسان به کار رفته است مراد از آن نوع انسان است که از زن و مرد تشکیل شده است.

اگر چه پس از پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون دولتمردان و برنامه ریزان با تاکید بر موازین اسلامی و اصول مترقی قانون اساسی، به منظور توسعه  کمی و کیفی حضور زنان در عرصه های مختلف برنامه های متعددی طرح ریزی کرده اند اما آمارها نشان می دهد به زنان به عنوان نیروی بنیادی در فرایند توسعه و تعالی کشور توجه کافی نشده و آنگونه  که شایسته است از سهمی متناسب و همخوان با کارویژه هایشان در ساختار قدرت اجتماعی برخوردار نشده اند.

در مطالب آینده با توجه به برخی آمارها به بررسی وضعیت زنان در کشور می پردازیم.