در نظر دارم در چند بخش به بررسی مشکلات احزاب سیاسی در ایران و مقایسه آن با سایر کشورها بپردازم.

در باب مقدمه که آیا نیاز به احزاب وجود دارد یا نه؟ آن قدر این امر واضح و مبرهن است که نیاز به توضیح ضرورت وجود آن نیست، حتی کسانی که مخالف وجود احزاب هم هستند خود بدون کمک یک گروه یا سازمان قادر به دست یابی به قدرت نیستند، مگر می شود یک فرد بدون کمک دیگران، خود و برنامه هایش را به دیگران بنمایاند؟! همین گروه یا سازمان یا هر اسم دیگری که بر آن وانهیم میشود به آن حزب گفت.

ا. اقتصادی

در کشورهایی مانند آمریکا افراد به عضویت احزاب در می آیند و از بابت این عضویت حق عضویت می پردازند، در آمریکا حق عضویت اجباری نیست و درآمد اصلی احزاب در آمریکا از طریق حق عضویت نیست و احزاب با تکیه بر هدایای کارخانه ها و شرکتهای بزرگ، افراد متمول، بانکداران و... خود را از نظر اقتصادی تامین می کنند ولی در کشورهای اروپایی این گونه نیست، مثلا" در انگلستان، پرداخت حق عضویت بسیار دقیق و منظم می باشد و معمولا" توسط اتحادیه های کارگری که اعضاء آن به نوعی عضو حزب نیز می باشند از طرف خود اتحادیه مستقیما" پرداخت می شود یا در فرانسه اعضاء حزب هر ماه باید از بابت حق عضویت مبلغی را به حساب حزب واریز نمایند و رسید آن را دریافت کنند. اما در کشور ایران مردم تمایلی به پیوستن به احزاب را ندارند که دلایل آنرا بعدا" بیان خواهم نمود در نتیجه احزاب هیچ درآمدی نخواهند داشت، از طرف دیگر در ایران کارخانه های بزرگ و شرکتهای خصوصی قوی یا وجود ندارد یا دولتی می باشند که نه  تمایلی به کمک به احزاب دارند و نه احتیاجی به آن.در نتیجه احزاب قدرت مالیی ندارند که بتوانند کارکردهای خود را به منصه ظهور برسانند و معمولا" وابسته به قدرتهای دولتی در جهت انجام وظایف آنها می شوند.

 اما در کشورهای دیگر(که مانند کشور ما هستند) برای قدرت مند کردن احزاب و تامین نیازهای مالی آنها چه کار شده است؟ مثلا" دولت ترکیه برای احزاب بودجه تعیین کرده است و این جزء ردیف  بودجه های مصوب در مجلس است و دولت حق ندارد پس از تصویب مجلس در آن اعمال نظر یا نفوذ کند. در کشور ایران هم در یک دوره کوتاه در اواخر عمر دولت خاتمی ردیف بودجه برای احزاب در نظر گرفته شد و به آنها پرداخت می شد که در دوره احمدی نژاد آنرا از ردیف بودجه حذف کردند. به نظر من بهترین راه تامین بودجه احزاب در ایران، تامین نیازهای مالی آن از طریق بودجه هر ساله، به نسبت کسب کرسیهای پارلمانی می باشد.

ادامه دارد...